EDUARDO BORGES

 

 


Passando a vida


Lânguida língua,
pantanoso olhar,
que esconde as minhas vestes imaginárias.


Só, sob sol e solidão.
Só, somente só.
Só, sob pó e escuridão.

Segue a morte seu destino,
e desatino o vício,

e desafio o risco, mas estou vivo, vivo, respirando, andando, repetindo tudo, juntando pedras que servem de travesseiro.


O paradoxo se esconde - é preciso ler as entrelinhas.

É preciso escolher o veneno correto, no meio de tuda ilusão.




Pasando la vida


Lánguida lengua,
pantanosa mirada
que esconde mis ropas imaginarias.

Solo, bajo sol y soledad.
Solo, solamente solo
Solo, bajo polvo y oscuridad.

Sigue la muerte su destino
y desatino al vicio,

y desafío al riesgo pero estoy vivo, vivo, respirando, andando, repitiendo todo,
juntando piedras que sirven de almohada.

La paradoja se esconde - es preciso leer entre líneas

Es preciso escoger el veneno correcto, en medio de toda ilusión.

 

 

 

Traducción: Antonio Alfeca

 


Contactar con el autor


 

 

OPINA SOBRE ESTOS POEMAS